Rwanda is een land dat ligt in Afrika. De hoofdstad van Rwanda is Kigali. In Rwanda is de officiële taal ‘Kinyarwanda’, die door alle bevolkingsgroepen in Rwanda wordt gesproken. Door de Belgische kolonisatie is Frans ook een officiële taal. De derde officiële taal van Rwanda is Engels. Ondanks dat het een officiële taal is in Rwanda zijn er weinig Rwandezen die deze taal beheersen. Inmiddels wordt er op scholen meer Engels dan Frans gegevens, dus dat zal verbeteren. In de meeste toeristenhotels kunt je wel gewoon Engels praten.

De Hutu's en de Tutsi's zijn de twee grootste groepen in Rwanda. Op het eerste gezicht lijken ze niet zo verschillend. Ze spreken dezelfde taal, wonen naast elkaar in dezelfde gebieden en volgen dezelfde tradities. Ondanks dat zijn er toch grote verschillen. De Tutsi's zijn namelijk langer, dunner en hebben een lichtere huidskleur. Terwijl de Hutu’s korter en wat dikker zijn en een donkerdere huidskleur hebben. De Rwandese bevolking bestaat voor 84 procent uit Hutu's en 15 procent uit Tutsi's.

 

De tutsi’s is een bevolking die uit Burundi en Rwanda komen. Het tutsi leven werd gebaseerd op clans. Dus ze zochten meer van hun eigen soort op om groepen te vormen. Omdat ze met veel minder waren.

  

De Hutu’s is een volk dat vooral leeft in Rwanda, Burundi en Uganda. Maar ze leefden ook wel ergens anders in kleinere groepjes. Hutu’s zijn landbouwers. In Rwanda en Burundi waren de Tutsi de baas over hun. Tot in de twintigste eeuw moesten de werken voor de Tutsi. Ze moesten dus dingen doen onder dwang van de Tutsi’s terwijl de Hutu’s met zijn en waren.

 

De koloniale tijd
In eind 19e eeuw maakte Rwanda onderdeel uit van de Duitse kolonie Duits-Oost-Afrika. Duits-Oost-Afrika was een Duitse kolonie in Oost-Afrika. Ze hadden Rwanda, Burundi en het huidige Tanzania als hun kolonie. Dat gebied was bijna drie keer zo groot als het Duitsland hoe wij het nu kennen. De kolonie werd gesticht rond 1880 en eindigde met de nederlaag van het Keizerrijk Duitsland in de Eerste Wereldoorlog. Hierna werd het gebied verdeeld tussen Groot-Brittannië en België, vandaar dat ze er nu ook Engels en Frans praten.

In 1959 overleed de koning van Rwanda. In hetzelfde jaar dat hij overleed en opgevolgd werd, kwamen de Hutu's in opstand tegen de Tutsi's. De opstand liep uit op een bloedbad.

Sybren

rondom de onafhankelijkheid

Hutu-revolutie

In 1959 overlijd koning Mutara, de Tutsi's dachten dat de belgen samenspande met de Hutu's  tegen hun en namen wraak door op 1 nov de hutu president Dominique Mbonyumutwa in elkaar te slaan, dit werd gedaan door een groep van tutsi militairen , hierdoor ontstond er een gerucht dat de de president was vermoord door de tusi’s en de hutu’s werden hierdoor boos en begonnen tusi’s te vermoorden, de Tutsi's waren het hier natuurlijk niet mee eens en gingen hutu’s vermoorden. Dit ging zo door voor twee weken en toen zorgde paratroepen er voor dat alles rustig bleef tot Rwanda onafhankelijk  werd.

 

Onafhankelijkheid

In de lente van 1960 worden de koninklijke rituelen en de grondrechten van de Tutsi afgeschaft. De volgende gemeenteraadverkiezingen worden met 91% door de Hutu-partijen, de Parmehutu en de Aprosoma, gewonnen. Bijna alle Tutsi-leiders verliezen hun baan. België keurt verkiezingen goed voor de eerste Rwandese president, deze verkiezingen worden gewonnen door Grégoire Kayibanda, in 1965 wrdt hij herkozen en waneer zijn partij in oktober alle zetels veroverde tijdens de verkiezingen wordt zijn positie versterkt , hij wordt ook weer herkozen in 1969.   

 

Waar het mis ging

Maar het land is economisch niet stabiel, veel tutsi’s waren gevlucht omdat ze niet veilig waren onder het hutu’s regim , en vielen Rwanda aan omdat zij de macht  wouden, in december kwamen ze zelfs op zo’n 15 km van de hoofdstad. De tutsi’s vielen Rwanda gewelddadig binnen en de hutu’s namen wraak door de nog in Rwanda levende tutsi families te vermoorden, in 1963/1964 en 1967 vallen alleen in de profinci Gikongoro al 5000 tot 8000 tutsi-doden, dat is zo’n 10-20% van de bevolking.  De tutsi’s vluchten masaal en in de jaren zestig waren er zo’n 160.000 vluchtelingen.  Kayibana en zijn regering dringen aan op een vreedzame terugkeer van de Tutsi-vluchtelingen maar de gebeurtenissen van 1963/64 en 1967 zorgen ervoor dat de Tutsi ernstig gediscrimineerd worden en niemand is het dus met het voorstel eens.

De tutsi trekken zich terug in Burundi wat een eenpartijstaat wordt , hier houden ze de hutu’s buiten maar op 29 april 1972 wallen kleine groepen hutu rebellen aan en vallen er duizenden doden. De mensen worden opgeroepen om de vijand (hier de hutu’s) te doden en er vallen 100.000 of mischien zelfs 300.000 dode, hieronder veel ontschuldigen.

De minister van defensie vind het veel te ver gaan en doet op 5 juli 1973 een geweldloze staats en de volgende president werd Juvénal Habyarimana . Hij roept de Tweede Republiek uit, waarvan hijzelf de president wordt. Hij voert een nieuwe grondwet in en komt met een nieuwe manier van besturen. Zijn voornaamste doel is het oplossen van de tegenstellingen tussen Hutu en Tutsi en zo tot een verzoening te komen.

Mans

Genocide in Rwanda

In Rwanda was grote verdeeldheid. Toen op 6 april 1994 het vliegtuig van de president uit de lucht geschoten. Hij kwam daarbij om het leven. Binnen 24 uur was er een enorme slachtpartij.

De stabiliteit die er was, was verdwenen. Er was een radio station, Hutu power radio, deze riep haat op tegen gematigde hutu’s en tutsi’s. Op 6 april 1994 rond 9 uur s’avonds begon het moorden. De Hutu’s vermoorde de Tutsi’s en de gematigden. Ook de Twa, de oorspronkelijke bevolking, werden slachtoffer van de moordpartijen. Het aanwezige VN leger was slecht bewapend en kon hier niks tegen beginnen.

Op 7 april 1994 beveiligde een groep Belgische paracommando’s de eerste minister. Die dag werd hij omsingeld door Rwandese militairen. De Belgen probeerden de Minister te laten ontsnappen maar werden daarbij zelf omsingeld. Er werd hun opgedragen hun wapens neer te leggen en over vrijlating te onderhandelen. Maar toen ze bij et militaire kamp aankwamen werden ze doodgeslagen met een geweerkolf. Op 8 april kregen ze te horen dat er 10 Belgen waren gestorven. Toen werden alle aanwezigen Belgen geëvacueerd. Daarna ook alle paracommando’s.

Er zijn in totaal 500.000 – 100.000.000 mensen omgekomen bij de genocide. Veel Hutu’s en Tutsi’s zijn gevlucht. Daar werden ze opgevangen in kampen waar vele zijn omgekomen van honger en uitputting.

Na de genocide

In 1996 beschuldigde een oud-Premier het Rwandese leger van genocide op 600.000 Tutsi’s. Eind 1996 was er weer enige controle, 80.000 mensen werden berecht. In 2000 werd de huidige Premier tot President gekozen. Paul Kagmee.