dit is een tekst over een zelfbedachte hindoegod , geïnspireerd op het hindoeïsme en hun goden

Dhamoksa

Dhamoksa is de god van het gedrag.

Hij werd herboren uit de as van het lichaam waarin hij woonde. In dat leven had hij zich aan alle protocollen gehouden. Toch was hij levend verbrand. Mensen vonden hem een betweter, hij verbeterde iedereen die ook maar een klein foutje maakte. In onze tijd zou je hem wel een autist kunnen noemen. Op een dag verbeterde hij zijn heer die hem passeerde en die hem niet op de juiste manier begroette. Zijn heer beval hem zijn woorden terug te nemen. Maar Dhamoksa weigerde en vertelde hem zelfs dat dit ook niet juist was. Zijn heer werd woedend en liet hem ter plekke in brand steken.

Dhamoksa bleef 3 dagen en nachten branden. Toen het vuur eindelijk gedoofd was lag er een hoopje as. De god Brahma had de rook in de verte gezien en was er naartoe gereisd om te zien wat het was. Toen hij de as van Dhamoksa zag liggen schrok hij, deze man had alleen de regels willen naleven. Hierom schiep hij uit de as de hond god Dhamoksa. Hij was een hond omdat dit trouwe dieren zijn net zoals Dhamoksa de regels trouw was.

Toen Dhamoksa wakker werd was hij veranderd, hij voelde woede naar de heer die hem in brand had laten steken. Hij zinde op wraak. Hij vroeg Shiva om hulp. Deze gaf hem een boog om de heer te doden. De boog had een schot wat altijd zou doden maar daarbij de schutter ernstig verwonden. Toen Dhamoksa de edelman dode werd hij zo lelijk verbrand dat niemand meer bij hem wilde komen.

Zijn tempel is daarom hoog in de bergen gebouwd waar niemand zijn beelden zou kunnen zien. De priesters in de tempel laten ritueel hun ogen eruit branden zodat ze niet de beelden kunnen zien maar wel Dhamoksa kunnen dienen.

Teun

Maak jouw eigen website met JouwWeb