Het graf van de eerste keizer van China, de in 210 v. Chr. Gestorven Tj’in Sje hwang-ti, ligt tussen de berg Li en het hedendaagse Xian. Volgens een beschrijving van de historicus Sima Qian, uit de eerste eeuw v. Chr., was het ontwerp van het graf bedoeld als een ondergrondse weergave van het heelal. De ondergrondse kamer waar de grafkist stond, was gevuld met miniaturen van paleizen, torens en andere gebouwen, maar ook zeldzame rariteiten. Stromen kwikzilver, die mechanisch in beweging werden gehouden, beelden de Gele Rivier en de Jangstekiang uit, de grootste waterwegen van China. Op het plafond stonden de sterrenbeelden, terwijl beneden de aarde werd weergegeven. Er branden de hele tijd lampen met walvistraan, en automatische kruisbogen moesten het graf tegen plunderaars beschermen. Sima Qian noemde (raar genoeg) in zijn beschrijving niet het enorme terracotta-leger, waarvan we tot op heden diep onder de indruk van zijn. De grasheuvel, die oorspronkelijk 115m hoog was en begroeid met gras en bomen, werd door dubbele muren van 10-12m dik omringd. Op de hoeken en bij de poorten stonden torens. Binnen deze muren stonden tempels, zalen en bestuurlijke gebouwen. Het geheel was meer dan 2,5km2 groot en er zijn meer dan vierhonderd putten met grafgeschenken opgegraven. Behalve het gigantische leger van terracotta vond men ook een paar prachtige bronzen strijdwagens, elk met vier paarden en een menner, een grote stalpunt en een paar honderd kleinere gaten met knielende gestalten naast levend begraven paarden of dierengeraamten, die de keizerlijke stallen en dierenverblijven voorstelden.